Indian Dog Foundation

 



 Succes verhalen:

Herplaatsing LOKI (James)

Deze stichting wil ik even in het zonnetje zetten.

Ik zal zeggen waarom.
Van huis uit vangen wij al herplaatsers op voor verschillende stichtingen, asielen  en politie uithuisplaatsing.  
Alleen de politie heeft ooit navraag gedaan naar een herplaatste hond.  Geen van de andere stichtingen of asielen hebben ooit enige vorm  van nazorg gedaan.
Zo begaan als deze stichting is met de herplaatsers, de bemiddeling en de oprechte belangstelling ook nog naderhand,  dat is echt ongekend.

Als dit de norm is van deze stichting.. Dan zeg ik chapeau!.. Geweldig!..En.. ga alstublieft zo door.

Nogmaals, Hartelijk dank!.

Diana en Loki


Herplaatsing STORM (Indy)

Wat als onze 10 jaar oude grote vriend, een gepensioneerde waakhond, ras type Duitse Herder er niet meer is? Hoe zal dat zijn voor onze Indian dog Kaya van ruim 1 jaar? Een Indian dog die alleen over blijft zonder een soortgenoot? Een periode van wennen aan het gemis van een roedel genoot zal er altijd zijn maar alleen áchter’ blijven? Dat voelde niet goed. Nog een Indian erbij? Dan met 2 Indian Dog’s opboksen tegen de gevestigde orde van hondenbezitters met onopgevoede honden die voor een groot deel het natuurlijke instinct en gedrag kwijt zijn? Als het met 1 gaat dan ook met 2. Voor Kaya zou dit alleen maar goed zijn, een soortgenoot met gelijke instincten. Een Indian Dog met een niet te groot leeftijdsverschil moest het gaan worden. Als de juiste hond ons pad zou kruisen was deze welkom in ons gezin (vader, moeder, dochter van 16, Donar en Kaya).

Er werd een oproep geplaats voor een herplaatser door Vera van www.kynolanguage.nl . Direct met haar contact gezocht en ons team beschreven. Dit zou weleens een match kunnen zijn. Om hier zeker van de zijn werd er een afspraak gemaakt zodat de Indians kennis konden maken met elkaar. Het ging om de klik met elkaar. Wij als mensen sloten direct deze hond in ons hart en de klik tussen de Indians was er ook. Afspraken gemaakt wanneer ons nieuwe teamlid bij ons zou komen wonen. Onderweg naar huis Vera van ons avontuur verteld. Wat een leuke lieve hond met wel wat ‘werk’. Plannen werden gesmeed en wij liepen allen op een roze wolk. Totdat we het bericht kregen dat de herplaatser bij zijn eigenaar kon blijven. Wij waren blij voor de Indian maar moesten de harde val van de roze wolk een plekje geven.

De Indian Dog Foundation was inmiddels op de hoogte van onze wens, mede door hun goede contact met Vera en de gesprekken die wij met elkaar hadden gevoerd. Nog een geweldige Indian kwam voorbij die ‘tijdelijk’ zou verblijven in een gast gezin met Indian Dog ervaring. Na het zien van de beelden hoe hij zich gedroeg bij het gastgezin (binnen de paar uren dat hij er was) was het voor ons duidelijk hij hoort daar. Het (toen nog tijdelijke) gastgezin dacht daar precies hetzelfde over. ‘When it is meant to be, it is meant to be’. Het belang van het welzijn van de Indian Dog daar gaat het om.

Nog na pratend over de gebeurtenissen van het weekend en hoe belangrijk het is dat een Indian in de juiste roedel terecht komt kregen we vroeg in de avond een telefoontje van de Indian Dog Foundation. Er werd met spoed een opvang gezocht voor een jonge Indian dame van een half jaar oud. Deze was zonder deskundige bemiddeling herplaatst bij meneer x, die zeer veel ervaring had met trainen van herdershonden. Tanja Gallas van de Indian Dog Foundation ging diezelfde avond mee voor de begeleiding. Wij werden begroet door een speels bijtende ietwat drukke dame in een vrij compacte woonruimte. De combinatie met over de vloer kruipende kleinkinderen en het natuurlijke gedrag van de Indian welke een andere aanpak vergt dan honden die verder weg staan van de natuur was geen goede match. De jonge dame liet zich goed corrigeren en zowel Tanja als ik waren het eens dat ze die avond nog met mij mee zou gaan. Indien ze niet binnen de roedel zou passen zou de opvang tijdelijk zijn.

De rit naar huis duurde lang, door het stormachtige weer was het niet veilig om harder te rijden dan 80 km per uur. Hoe zou het gaan, zouden Kaya en Donar haar opnemen? Het leek mij geen probleem maar eerst zien en dan pas geloven. Op weg naar huis eerst nog even langs het werk van mijn man die een nachtdienst had. De jonge dame lag rustig in de transport Bench te slapen en kon bekeken worden door manlief, hij had er alle vertrouwen in dat de introductie met Kaya en Donar geen probleem zou zijn. Hij had hierin gelijk. 

Binnen enkele minuten na binnenkomst was het voor de jonge dame duidelijk wat haar plaats was binnen de roedel. Senior Donar ging heerlijk op zijn plek liggen, wakend over de beide dames die druk spelend alle voor handen liggende speeltjes aan het uitproberen waren. Intensief spel kost veel energie en na ruim een uur gespeeld te hebben gaf Kaya aan dat het tijd was om te slapen. Dit voorbeeld werd zonder problemen gevolgd. Het zoeken naar de juiste slaapplek waar wij ook slapen was snel gevonden. Aan het voeteneind.

De daaropvolgende dagen intensief contact gehad met de Foundation over het verloop en de ontwikkeling van de kleine dame. Het was met 5 minuten al duidelijk dat ze hier op haar plek was en hebben wij haar ook vlot een andere naam gegeven, Storm. Drie weken na de plaatsing is Tanja langs geweest voor een huisbezoek om met eigen ogen te kunnen zien hoe het met Storm ging. Haar bevindingen heeft ze gedeeld op de facebook pagina van de Indian Dog Foundation.

Mede door de kundigheid van de Indian Dog Foundation in het maken van een match heeft Storm haar for ever home gevonden en wij een teammember voor Kaya.

Roza Jane, Paul, Amber, Kaya, Donar en STORM